Yapmak mı Zor, Yıkmak mı?

Hayat büyük bir mucize olarak insana ihsan edilmiş. Bu mucize verilirken de bir başka mucize de yanında “olmazsa olmazı” olmuş. Hz. Adem yaratıldıktan sonra nesillerin devamı için mi yoksa hayatın güzelleşmesi için mi ya da her ikisi için mi bilemem Hz. Havva annemiz yaratılmış.
İnsanın dünyaya gelmesiyle birlikte aile hayatı ortaya çıkı vermiş, demek ki insan bu dünya da yalnız kalmamalı.
Toplum hayatının en önemliği dinamiği olan aile hayatı biz Müslüman-Türk toplumu için diğerlerinden daha başka bir yerdedir. “At, avrat, silah” vurgusu ile kurgulanmıştır cemiyetimiz.
Fakat günler ilerleyip, dünya küreselleşince işler değişmiş, aile hayatını çökertme programları dizi dizi çıkıvermiştir.
Artık aile hayatının niteliği ve niceliği farklılaştı. Artık kadının da ailede “söz hakkı” oldu! -sanki önceden yoktu- Artık ailelerde  “son sözü kimin söyleyeceği”  hırsı bürüdü aile denen milletin çekirdek kadrosunu…
Evlilikler maddiyata dayalı bir hal aldı. Koltuk takımı daha iyi olan aileler sanki daha mutluymuş gibi…
Maalesef bu dünyanın kıymetini bilmeyen biz unutkan insanlar, eşimizin de kıymetini tam anlayamıyoruz-anlamak istemiyoruz-. Çünkü eşimizin değerini bi-lince ona muhtaç olduğumuzu zannediyoruz. Halbuki insan her zaman birilerine muhtaçtır. Düşmez kalkmaz bir Allah’(c.c.)tır.
Öyleyse daimi hayat arkadaşımızın bizden gayrı olmasını düşünemeyiz. Bizler eşimizle beraber “bir paranın iki yüzü” gibiyiz. Nitekim dışarıdan gözetleyen insanlar da bunu böyle görmekte ve bizi bir bütün olarak değerlendirmektedir.
Şu zamanda evliliklerin önündeki en önemli engel de anneler ve babalar sanki! Kızımın her şeyi olsun ya da düğünü şöyle olsun ya da kızım ezilmesin gibi anne ve babanın hissi davranışları evliliği zorlaştırmaya yönelik problemler olarak ortaya çıkıyor.
Evlendikten sonra annelerin ve babaların işin içine yanlış girişleri de evliliğin sıkıntılı hale dönüşmesine neden oluyor. Ve çoğunda da Allah(c.c)’ın sevmediği ama helal saydığı boşanmalar maalesef evliliklerin çöküşü oluveriyor.
Yeni evlenen bir çift için en önemli zaman dilimi birbirlerini tanıma dönemi olan evliliğin ilk yıllarıdır. Uzmanlara göre evliliğin ilk yıllarında boşanma diğer dönemlere göre daha fazladır. Öyleyse yeni evlenen çiftlere de bir uyarımız olsun bu istatistik, ilk yıllardaki sabrınız çok daha önemlidir. İnsan evlendiğini çocukları büyüdüğünde daha iyi anlar artık çocukları ondan bir şeyler beklemekte ve onu taklit etmektedirler. Onların vatana millete hayırlı olmasını isteyen ebeveynler de her yaptıklarına daha da dikkat etmeye başlarlar.
Evlilik özveri isteyen, fedakarlık isteyen ama en önemlisi saygı-sevgi isteyen bir yaşantı şeklidir. İnsan, aynı kişiyle nasıl yıllarca aynı evde aynı yastığa baş koyacağım korkusunu evlenmeden önce yaşayabiliyor.
Gerçekten, evlilik teorikte çok zor, pratikte çok kolay ve güzel bir olay. Evlilik güzellikleri görebilme sanatıdır.
Son olarak, ebeveynlere sesleniyorum: Neslimizi iyi yetiştirelim, bu milletin iyi yetişen nesillere ihtiyacı var. Bir eğitimci olarak, ailesinde problem olduğunda çocuğun -ne kadar zeki de olsa- ciddi problemli olduğunu çok net yaşıyorum, aman ha! Aile içi yaşantımızda ince eleyip sık dokuyalım da bu yüce milletin devamına vesile olacak emanetleri vatana yarayacak şekilde hediye edelim…
Not: Kurban Bayramı’nda dünya evine giren kardeşim Gökhan ve eşi Hülya’ya mutlu, huzurlu bir ömür diliyorum.